Marcus
Marcus, -i m.
Bedeutungen
- 1.Marcus
Formen
mit deutscher Übersetzung| Singular | |
|---|---|
| Nominativ | |
| Genitiv | |
| Dativ | |
| Akkusativ | |
| Ablativ | |
| Vokativ |
Tipp: Form antippen, um die vollständige Formbestimmung zu sehen.
Belegstellen
11 Belege in 6 TextenMarcus et Cornelia cum patre in forum properant.
Marcus und Cornelia eilen mit dem Vater auf das Forum.
Marcus: Nomen, Nominativ Singularhier: „Marcus“Auf dem Forum, Satz 1
Subito Marcus clamat: „Specta, Cornelia! Ibi senatores in curiam eunt.“
Plötzlich ruft Marcus: „Schau, Cornelia! Dort gehen Senatoren in die Kurie.“
Marcus: Nomen, Nominativ Singularhier: „Marcus“Auf dem Forum, Satz 5
Clamor anserum Marcum Manlium excitavit.
Das Geschrei der Gänse weckte Marcus Manlius.
Marcum: Nomen, Akkusativ Singularhier: „Marcus“Die Gänse vom Kapitol, Satz 7
Marcus cum uxore Iulia et filio Quinto Pompeiis habitabat.
Marcus wohnte mit seiner Frau Julia und seinem Sohn Quintus in Pompeji.
Marcus: Nomen, Nominativ Singularhier: „Marcus“Der Vesuv bricht aus, Satz 1
Marcus, qui magnum periculum videbat, familiam ad mare duxit.
Marcus, der die große Gefahr sah, führte seine Familie zum Meer.
Marcus: Nomen, Nominativ Singularhier: „Marcus“Der Vesuv bricht aus, Satz 5
Weitere Beispielsätze
2 Sätze aus Trainer und SprüchenMarcus sperat patrem mox venturum esse.
Marcus hofft, dass der Vater bald kommen wird.
AcI – Accusativus cum Infinitivo
Marcus heri in schola valde tristis esse visus est.
Marcus schien gestern in der Schule sehr traurig zu sein.
NcI – Nominativus cum Infinitivo