paenitet
paenitet, paenitere, paenituit
Verbe-Konjugation, unpersönlich+ Akk. der Person + Gen. der Sache
Bedeutungen
- 1.reuen
- 2.Reue empfinden
- 3.unzufrieden sein mit
Hinweise zu Form und Gebrauch
- unpersönlich: me paenitet facti – es reut mich, ich bereue die Tat
Formen
mit deutscher Übersetzung| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | – | – |
| 2. Person | – | – |
| 3. Person | – |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | – | – |
| 2. Person | – | – |
| 3. Person | – |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | – | – |
| 2. Person | – | – |
| 3. Person | – |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | – | – |
| 2. Person | – | – |
| 3. Person | – |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | – | – |
| 2. Person | – | – |
| 3. Person | – |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | – | – |
| 2. Person | – | – |
| 3. Person | – |
Tipp: Form antippen, um die vollständige Formbestimmung zu sehen.