prorumpo
prorumpo, prorumpere, prorupi, proruptum
Verbkonsonantische Konjugation
Bedeutungen
- 1.hervorbrechen
Synonyme und Gegenteile
Formen
mit deutscher Übersetzung| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
Tipp: Form antippen, um die vollständige Formbestimmung zu sehen.
Weitere Beispielsätze
1 Satz aus Trainer und SprüchenTum Galli ex silva prorumpere, Romani se in castra recipere.
Da brachen die Gallier aus dem Wald hervor, die Römer zogen sich ins Lager zurück.
Hist. Infinitiv – Historischer Infinitiv