Romulus
Romulus, -i m.
Bedeutungen
- 1.Romulus
Formen
mit deutscher Übersetzung| Singular | |
|---|---|
| Nominativ | |
| Genitiv | |
| Dativ | |
| Akkusativ | |
| Ablativ | |
| Vokativ |
Tipp: Form antippen, um die vollständige Formbestimmung zu sehen.
Belegstellen
1 Beleg in 1 TextItaque Romulus fratrem necavit et urbem Romam nominavit.
Deshalb tötete Romulus seinen Bruder und nannte die Stadt Rom.
Romulus: Nomen, Nominativ Singularhier: „Romulus“Romulus und Remus, Satz 9
Weitere Beispielsätze
5 Sätze aus Trainer und SprüchenLivius narrat Romam a Romulo in monte Palatino conditam esse.
Livius erzählt, Rom sei von Romulus auf dem Palatin gegründet worden.
AcI – Accusativus cum Infinitivo
Multi Romani credebant Romulum post mortem deum factum esse.
Viele Römer glaubten, Romulus sei nach seinem Tod ein Gott geworden.
AcI – Accusativus cum Infinitivo
Tradunt Romulum, cum in Campo Martio contionem haberet, subito nimbo e conspectu hominum sublatum esse.
Man überliefert, Romulus sei, als er auf dem Marsfeld eine Versammlung abhielt, plötzlich durch eine Sturmwolke den Blicken der Menschen entrückt worden.
AcI – Accusativus cum Infinitivo
Roma a Romulo condita esse traditur.
Rom soll von Romulus gegründet worden sein.
NcI – Nominativus cum Infinitivo