saevio
saevio, saevire, saevii, saevitum
Verbi-Konjugation
Bedeutungen
- 1.wüten
- 2.toben
Synonyme und Gegenteile
Formen
mit deutscher Übersetzung| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
Tipp: Form antippen, um die vollständige Formbestimmung zu sehen.
Weitere Beispielsätze
3 Sätze aus Trainer und SprüchenTempestate saeviente, nautae portum petiverunt.
Weil ein Sturm tobte, steuerten die Seeleute den Hafen an.
Abl. abs. – Ablativus absolutus
Tyrannus saevire, populus tremere.
Der Tyrann wütete, das Volk zitterte.
Hist. Infinitiv – Historischer Infinitiv
Subito ventus saevire, fluctus navem quatere, nautae deos votis implorare.
Plötzlich tobte der Wind, die Wellen schüttelten das Schiff, die Seeleute flehten die Götter mit Gelübden an.
Hist. Infinitiv – Historischer Infinitiv