interrogo
interrogo, interrogare, interrogavi, interrogatum
Verba-Konjugation
Bedeutungen
- 1.fragen
- 2.befragen
Synonyme und Gegenteile
Formen
mit deutscher Übersetzung| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ||
| 2. Person | ||
| 3. Person |
Tipp: Form antippen, um die vollständige Formbestimmung zu sehen.
Weitere Beispielsätze
1 Satz aus Trainer und SprüchenPhilosophus in foro ambulans iuvenes de virtute interrogabat.
Während der Philosoph auf dem Forum umherging, befragte er die jungen Männer über die Tugend.
PC – Participium coniunctum